Czym jest Hatha-joga?
Słowo "ha-tha" oznacza słońce i księżyc, czyli równowagę między energią słoneczną - aktywną, gorącą, męską, a lunarną - zimną, pasywną, żeńską. Hatha joga ma zatem doprowadzić do równowagi tych energii w ciele, łącząc stan spokoju i wyciszenia z jednoczesnym uczuciem siły i energii życiowej.
Hatha-joga rozpoczyna od pracy z ciałem i oddechem (asany i pranajamy), ale prowadzi do rozwoju człowieka na wszystkich poziomach (fizycznym, umysłowym i duchowym). Praktyka daje zdrowie fizyczne, lekkość ciała, swobodę ruchów, stabilność emocjonalną i jasność myśli. Pomaga odzyskać energię i radość życia. Jest intensywną formą pracy nad własnym rozwojem, wymaga systematyczności, wysiłku i zaangażowania ze strony ucznia i nauczyciela. Joga jest ponadczasową, praktyczną nauką, zajmującą się fizycznym, moralnym, psychicznym oraz duchowym rozwojem człowieka. Mogą uprawiać ją wszyscy, bez względu na światopogląd. Praktyka jogi prowadzi do uzyskania i utrzymania zdrowia psychofizycznego.
O jodze
Słowo "joga" wywodzi się z sanskryckiego słowa yuj, które znaczy: scalać, łączyć, jednoczyć, zaprząc, ujarzmiać.
Joga jest owocem tradycji hinduistycznej. Zgodnie z wierzeniami, twórcą jogi jest bóg Sziwa, który wymyślił poszczególne pozycje dla swej małżonki Parwati. Miały one być źródłem piękna i dobrego samopoczucia.
Historyczne korzenie jogi są trudne do ustalenia. Najstarszymi znanymi świadectwami istnienia jogi są pochodzące z 3000 roku p.n.e. figurki i pieczęcie przedstawiające postaci w pozycjach jogi, odkryte w Harappie nad Indusem i w Mohendzo Daro. Istnieją też hipotezy mówiące o jeszcze wcześniejszym istnieniu jogi.
Pierwszymi pisanymi źródłami, w których można spotkać się z terminem joga są Wedy, starożytne indyjskie księgi, których część pochodzi z 2500 r.p.n.e., ale główny fundament nauk o jodze stanowią Upaniszady, tworzące kończącą część Wed. Najbardziej znanym ze wszystkich tekstów traktujących o jodze jest Bhagawadgita, stanowiąca część Mahabharaty, wielkiego poematu epickiego, powstałego około VI w.p.n.e.
W Bhagawadgicie Bóg pod postacią Kriszny naucza wojownika Ardżunę jogi, a przede wszystkim tego jak osiągnąć wyzwolenie przez wypełnianie obowiązków życiowych. Bhgawadgita jest tekstem podstawowym karma-jogi, czyli jogi działania, którą realizuje się poprzez wyrzeczenie się owoców swoich czynów.
Podstawa raja-jogi jest wyłożona w Jogasutrach Patanjalego, który zebrał i usystematyzował nauki jogi około II-III w.p.n.e. Jego dzieło składa się ze 195 aforyzmów i jest podstawowym tekstem źródłowym, opisującym metodę samorozwoju i osiągnięcia jedności na drodze ośmiostopniowej ścieżki jogi. Wiele późniejszych tekstów jogi to najczęściej komentarze do wymienionych Jogasutr i Bhagawadgity.
Ośmiostopniowa ścieżka:
1.YAMA -zasady postępowania w stosunku do innych
2.NIYAMA - zasady postępowania w stosunku do siebie
3.ASANA - praktyka pozycji jogi
4.PRANAYAMA - kontrola oddechu
5.PRATYAHARA - wycofanie zmysłów
6.DHARANA - koncentracja
7.DHYANA - medytacja
8.SAMADHI - owoc praktyki, poznanie Jaźni Wszystkie te stopnie przenikają się i wzajemnie od siebie zależą, prowadząc do jednego celu.
Patanjali mówi w Jogasutrach(II, 28): Studiowanie ośmioczłonowej jogi prowadzi do oczyszczenia ciała, umysłu i intelektu; płomień wiedzy jest podtrzymywany i wnikliwość zostaje obudzona.